گاهي مي توني تنهاييت رو با خودت نصف کني.يعني خودت مي شي شريک تنهايي هات.چطوري يه دونه سيب رو بين دو نفر تقسيم ميکني؟ درست همونجوري! و اينجوري دو بار تنها ميشي.

گاهي هم اضطرابت رو با خودت نصف کن .ولي اين يکي يه دونه درمان حتمي داره که معجزه ميکنه:

                                                                الا بذکر الله تطمئن القلوب

گاهي ميشه همه با تو هم نفس بشن.مثله يه جعبه شکلات که به همه تعارف ميکني.

ولي ميشه گاهي تنهايي تو مثله يه دونه شکلات  واسه يه جمع بزرگ باشه. بايد پيشت بمونه و درباره ي اون با کسي حرفي نزني.

حتي نبايد وبلاگي ش کني!

پ.ن : يک ربع از سال گذشت...

نوشته شده توسط : گل گلاب

نظرات ديگران [ نظر]